
Of waarom Notting Hill je hersenen beter kalmeert dan mediteren.
Lief mens,
Soms krijg ik van die blikken.
Als ik vertel dat ik Notting Hill voor de 38e keer kijk.
Als ik vertel dat ik Notting Hill voor de 38e keer kijk.
Of dat ik The Holiday opnieuw heb opgezet, zelfs al ken ik de tekst bijna uit m’n hoofd.
“Waarom kijk je dat níet-zo-diepe-gedoe?”
Nou. Omdat m’n brein soms gewoon geen “The Crown” aankan.
Of diepgaande podcasts over zelfontwikkeling.
Of gesprekken over ‘hoe voel je je écht’.
Of diepgaande podcasts over zelfontwikkeling.
Of gesprekken over ‘hoe voel je je écht’.
Soms wil ik gewoon:
Hugh Grant die struikelt over een hek.
Een kerstboom die op omvallen staat.
Een voorspelbaar einde met een happy tear.
Hugh Grant die struikelt over een hek.
Een kerstboom die op omvallen staat.
Een voorspelbaar einde met een happy tear.
π§ Waarom werkt dat eigenlijk?
Mimi heeft het even opgezocht, dus hou je vast — hier komt de muizenwetenschap:
π§βοΈFeelgood-series en -films triggeren oxytocine én serotonine.
Dat zijn kalmerende neurotransmitters die je brein letterlijk geruststellen.
Net als een zachte knuffel of een warm dekentje.
Dat zijn kalmerende neurotransmitters die je brein letterlijk geruststellen.
Net als een zachte knuffel of een warm dekentje.
πΊHet voorspelbare verloop vermindert stress.
Volgens psychologen geven herhaalde verhaallijnen ons een gevoel van controle.
Je weet wat er komt. Je voelt je veilig.
(Spoiler: ze krijgen elkaar altijd op het einde.)
Volgens psychologen geven herhaalde verhaallijnen ons een gevoel van controle.
Je weet wat er komt. Je voelt je veilig.
(Spoiler: ze krijgen elkaar altijd op het einde.)
ποΈZe zorgen voor cognitieve rust.
Je hoeft niks te analyseren. Geen moeilijke dialogen te ontleden.
Je brein krijgt pauze. Zoals een powernap — maar dan met thee en een dikke sok.
Je hoeft niks te analyseren. Geen moeilijke dialogen te ontleden.
Je brein krijgt pauze. Zoals een powernap — maar dan met thee en een dikke sok.
π¬ Mimi’s lijst van hersenkalmerende parels:
- Notting Hill – Voor als je wilt vergeten dat je een boodschappenlijst hebt.
- The Holiday – Voor instant kerstgevoel, zelfs in juli.
- Paddington (1 & 2) – Voor het vertrouwen in de mensheid. En marmelade.
- Julie & Julia – Voor wie wil koken zonder het echt te doen.
- Pride & Prejudice (BBC 1995, natuurlijk) – Voor ademhaling op Austen-tempo.
- Bridget Jones’s Diary – Omdat chaotisch zijn óók een superkracht is.
En ja hoor:
Gilmore Girls, Call the Midwife, Modern Family, Jane the Virgin, Heartstopper...
Als jij er rustiger van wordt? Dan is het een goeie.
Gilmore Girls, Call the Midwife, Modern Family, Jane the Virgin, Heartstopper...
Als jij er rustiger van wordt? Dan is het een goeie.
π§Ί Mini-opdracht van vandaag: Doe een script-sessie
πKies een film of serie waarvan je nu al weet dat je ‘m leuk vindt.
– Dekentje.
– Kop thee.
– Telefoon op vliegtuigmodus.
– En dan kijk je.
Niet voor de diepgang. Niet voor de inzichten. Gewoon om te zijn.
– Dekentje.
– Kop thee.
– Telefoon op vliegtuigmodus.
– En dan kijk je.
Niet voor de diepgang. Niet voor de inzichten. Gewoon om te zijn.
Mimi zegt: Je hoeft niet altijd te groeien. Je mag ook gewoon gloeien.
“Soms heb je geen meditatie nodig. Je hebt gewoon een schattige film nodig waarin de hond het meisje redt en alles goed komt.”
– Mimi π
Vraagje van vandaag:
πΌ Welke film is jouw mentale knuffeldeken?
πΌ Welke film is jouw mentale knuffeldeken?
PS:
Als jij iemand kent die zichzelf dwingt om “nuttig” te ontspannen…
Stuur dit door.
Want rust nemen is óók productief. Zeker als er een muis bij betrokken is.
Als jij iemand kent die zichzelf dwingt om “nuttig” te ontspannen…
Stuur dit door.
Want rust nemen is óók productief. Zeker als er een muis bij betrokken is.
0 Comments